UA-62723351-1
$ DOLAR → Alış: 3,83 / Satış: 3,84
€ EURO → Alış: 4,51 / Satış: 4,52

NİHAT ŞİMDİ ASKER!

NİHAT ŞİMDİ ASKER!
  • 01.02.2017

Susurluğa her inişimde, arabamı Atatürk heykelinin bulunduğu meydana park ederim. Tam Susurluğun merkezi, yani yapmam gereken tüm işleri ve alışverişleri yürüme mesafesinde halledebileceğim yer…
Derken o küçük meydana çizgiler çizildi, paralı oto-parka çevrildi. Bir bakıma da iyi oldu, eskiden oralarda park yeri bulmak için turlar atar, ara sokaklara girer zaman yitirirdim. Çünkü sabahtan evinden arabasıyla çıkan kim olursa, bulduğu bir boşluğa arabasını park edip ortadan kayboluyordu. Durumdan çevre esnafı da rahatsızdı, park edip giden aracın sahibini ara ki bulasın…
Meydan, otoparka dönüp ücretli olunca, ortalık birden rahatladı. O, sabahtan akşama meydanı işgal eden otolar buhar oldu. Bu da bizim gibi, bir an önce işlerini bitirip evine gideceklere yaradı, park yeri aramaktan kurtardı…
Gencecik çocuklar otopark görevlisi. Ellerinde bir makine, park ettiğin saati yazan kâğıdı sileceğe sıkıştırıyorlar. Ayrılırken de kaldığın süre kadar ücret ödüyorsun…
Çocuklarla sohbet ediyorum, hepsi askerliğini yapmış, içlerinde eğitimli olanları da var. Ekmek parası, maddi manevi tatmin etmiyorsa da iş bulduklarına şükrediyorlar…
İçlerinden birisinin adı Nihat, genellikle Heykel çevresine o bakıyor. Birgün yine hal hatır sorduğumda:
“Abi” dedi, “Uzmanlık sınavına girdim, ekonomik şartlar çok daha iyi, kazanırsam gideceğim…”
Sevinsem mi üzülsem mi bilemedim, daha önceki sohbetlerimizden askerlik yaptığını biliyordum. Şimdi sınavı kazanırsa tekrar eğitim görecek, uzman asker olarak görev alacaktı…
“Hayırlı olsun, inşallah her şey gönlünce olur…” dedim.
Bu konuşmanın üstünden iki hafta geçmişti, yine meydanda arabamı park ediyorum, koşarak geldi, sevinçliydi:
“Abi! Sınavı kazandım, şimdi eğitime gideceğim…”
“Hayırlı olsun, çok sevindim, askerlik çok onurlu bir meslek, ne güzel artık ailen seninle gurur duyacak, hem onlara da katkın olacak…”
“Sağol abi, gitmeden görüşürüz…”
*****
Görüşemedik, bugün arabamı park ederken o yoktu, yine tanıdığım diğer delikanlı geldi, “Hoş geldin abi” diyerek arabamı park-etmeme yardımcı oldu.
“Hani Nihat nerde, yok mu?” diye sordum.
“Abi Nihat kursa gitti, Foça’ya…”
Foça! Jandarma Komando Okulu… Kuruluşunda Dayım Fikret Örnek’in de çok emek verdiği Komando Okulu…
Nihat, orada kendisi gibi gönüllü yüzlerce Nihat ile birlikte bir süre daha eğitim görecek, sonra asıl görev yerlerine dağılacaklar…
Güle güle Nihat, arkadaşlarınla birlikte, birilerin yeni maceralar aramadığı, savaşsız, hainsiz, terörsüz günlerde barış içinde görev yap…
Biliyorum sevdiklerin hep diken üstünde olacaklar, her telefon çaldığında, her kapı vurulduğunda yürekleri kalkacak, ama bugünler geçecek Nihat, her şey güzel olacak…

Yolun açık olsun, yüreğimiz sizlerle…

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ