Yenileniyor
  • Adana
  • Adıyaman
  • Afyon
  • Ağrı
  • Amasya
  • Ankara
  • Antalya
  • Artvin
  • Aydın
  • Balıkesir
  • Bilecik
  • Bingöl
  • Bitlis
  • Bolu
  • Burdur
  • Bursa
  • Çanakkale
  • Çankırı
  • Çorum
  • Denizli
  • Diyarbakır
  • Edirne
  • Elazığ
  • Erzincan
  • Erzurum
  • Eskişehir
  • Gaziantep
  • Giresun
  • Gümüşhane
  • Hakkari
  • Hatay
  • Isparta
  • Mersin
  • İstanbul
  • İzmir
  • Kars
  • Kastamonu
  • Kayseri
  • Kırklareli
  • Kırşehir
  • Kocaeli
  • Konya
  • Kütahya
  • Malatya
  • Manisa
  • K.Maraş
  • Mardin
  • Muğla
  • Muş
  • Nevşehir
  • Niğde
  • Ordu
  • Rize
  • Sakarya
  • Samsun
  • Siirt
  • Sinop
  • Sivas
  • Tekirdağ
  • Tokat
  • Trabzon
  • Tunceli
  • Şanlıurfa
  • Uşak
  • Van
  • Yozgat
  • Zonguldak
  • Aksaray
  • Bayburt
  • Karaman
  • Kırıkkale
  • Batman
  • Şırnak
  • Bartın
  • Ardahan
  • Iğdır
  • Yalova
  • Karabük
  • Kilis
  • Osmaniye
  • Düzce

Çocuklarımızı Hayata Hazırlamak

, kategorisinde, 24 Eyl 2012 - 20:00 tarihinde yayınlandı

Biliyoruz ki çocuklar bir toplumun geleceği. Yine çok iyi biliyoruz ki çocuklarımız için her türlü fedakarlığı elimizden geldiği kadar yapmaya çalıştığımızda bir gerçek. Sonuçta çocuklarımızın iyi eğitilmesi veya onların iyi yetiştirilmesi demek toplum olarak gelecekte hem iç dinamiklerimizin iyi çalışması demek hem de toplumumuzun rahat ve huzurlu olması demek.
Ama yine çok iyi bildiğimiz gibi eğitim konusunda da gerek çevresel faktörler gerekse eğitimdeki farklı seçenekler veya ailece yapılan maddi desteklerin durumu maalesef çocuklarımızın yetişmesinde önemli engeller olarak hala önümüzde durmaya devam ediyor. .
Ve gerçekten son yıllarda her ne kadar okullaşma olarak epey mesafe almış olduğumuzu söylemiş olsak da sosyal açıdan çok gerilerde olduğumuzu görebiliyoruz. Özellikle çocuklarımızı hayata hazırlamada çok gerekli olduğu ifade edilen sanat ve kültür çalışmaları, ferdi ve takım sporları gibi bu gün çağdaş dünyada olabildiğince önemsenen çalışmalar maalesef bizim ülkemizde hala en alt düzeylerde görünüyor..
Örneğin bu gün kentlerimizdeki çocuklara ait oyun alanlarını veya ne bileyim spor alanlarını biraz düşünelim ve soralım en yakın çevremizde çocuk başına düşen yeşil alanların veya spor alanlarının durumu nasıl acaba? Bu noktadan hareketle yerel yönetimlerimizin bu koda yakın ve uzun vadede planları var mı? Daha da önemlisi bu gün çocuklarımız için bir spor alanı kurmaya kalkışsak acaba bir vatandaş olarak desteğimiz ne olur acaba?
Tamam, spor yok da diğer sanat ve kültüre, müziğe, tiyatro ve çevreye, arkeoloji ve kitap okuma alışkanlığı gibi insan gelişiminde pozitif katlıları olan çalışmalar üzerinde neler yapılmakta?
Baktığımız zaman niyetimizin tüm çocuklarımızın iyi yetişmesi yönünde olduğunu çok iyi biliyorum ama tüm bu iyi şeylerin gerçekleşebilmesinin de sadece dilek ve temennilerle olmadığını da artık görmemiz gerekiyor.
Örneğin okullarımızın daha yeni açıldığı bu günlerde gerek gazete ve televizyonlarda gerekse okul yöneticilerimizce sık sık ortaya konulan ÇOCUKLARIMIZLA İLGİLENELİM hatırlatmaları üzerine neler yapılmalı konusu üzerine acaba ciddi hazırlıklarımız oluyor mu veya olabilecek mi??
Ağaç yaşken eğilir atasözünden hareketle bu gün çocuk eğitimi denildiğinde önce anne ve babaya sonra eğitim kurumlarımıza ve nihayet yerel yönetimlerimiz ve sivil örgüt destekli organizasyonlar konusunda nasıl bir görevlerimiz olmalı?
Demem o ki özellikle son yıllarda internet bağımlılığı ve dersaneler ile çocuklarımızın hayatının sadece ev ve okul hayatı ile sınırlanması veya bu hale dönüşmesi konusunda pratik olarak çözümlerimiz var mı?
Bakınız geçtiğimiz günlerde Avrupa’da yaşayan bir yurttaşımız ile bu konuda konuşurken ‘onların çabası sadece kendi çocuklarının iyi yetişmesi için değil, onlar kendi çocuklarıyla diğer çocukların hayat içinde yollarının bir şekilde kesişmesi hadisesinin her zaman mümkün olabileceğini düşünmelerinden ötürü çocuk eğitimine dört elle sarılarak konuya ülkelerindeki bütün çocukları katarak bakmaktalar’ Ve ekliyor arkadaşımız, ihtiyaç gördüklerinde devlet imkanları yanında gerçekten vatandaşlarca da bir imece, bir desteğin, bir yardımlaşmanın her zaman yapılmakta olduğunu söylüyor arkadaşımız.
Sanırım bizim toplum olarak eksiğimizde bu noktada başlıyor gibi. Gerçekten kendi çocuklarımız için her türlü fedakarlıktan kaçınmıyoruz bu doğru bir şey ama iş sokağımızdaki, mahallemizdeki veya kentimizdeki diğer çocuklarımıza gelince ne kadar fedakarlıklarda bulunabiliyoruz bence bu sorunun üzerinde çok durulmalı artık.
Demem o ki gerçekten çağdaş bir toplum yaratmak istiyorsak eğer bunun için olabildiğince toplumsal düşünerek ve de KATKI yaparak ortak projelere destekler verebilmeliyiz.
Ve kısaca, ne zaman bizim çocuklarımızı bizim çocuklarımız olarak görmeye başlayacağız sanırım işte o zaman ben çağdaşlık merdivenlerini tırmanmaya başlayacağız diyorum.

Haber Editörü : Tüm Yazıları
Yorum Yaz